Agendablock

Ik had het mij nog zo voorgenomen. Schrijven, meer schrijven, meer blogs. En vanmorgen kwam ik alweer tot de ontdekking dat het mij niet is gelukt. Het schrijven wel, genoeg woorden, zinnen en rapporten hebben het daglicht gezien maar niks om te delen op dit blog. Nog erger is dat ik in de agenda terug moet kijken wat er ook alweer allemaal was....

Een zogenaamd agendablock was het en de voornemens blijven hetzelfde, meer blogs over ons leven naast het werk op platteland en in de stad.
De vorige keer eindigde ik met onze plannen om naar een ouwe getrouwe te gaan en dat was als vanouds een feestje. Oesters om te beginnen, muziek uit de vleugel en de ambiance waar je niet op uitgekeken raakt. En omdat Déryné, want daarover praat ik, altijd open is, zat ik er gistermorgen heerlijk in mijn uppie koffie te drinken en te genieten van alles om mij heen dromend over de rest van het weekend.

Ik was ook nog jarig in de tussentijd maar vanwege het agendablock kwam het niet van vieren. Collegae over uit het Noorden en daarna zelf naar het Noorden voor 4 dagen. Ik kwam terug op zondagmorgen, vroege vlucht dus nog de hele middag voor de boeg om alsnog de verjaardag te vieren. Plannen genoeg in het hoofd maar ons grote geluk is dat in de stad alles kan en daarom regelden we prachtige verse pasta via de laptop en lagen we op de bank een film te kijken zonder bezoek, zonder feestgedruis maar wel gezellig met de ogen op half 7.

Vannacht is Zwarte Piet geweest, tenminste, wij denken dat hij zwart was. Zodra wij de datum weten van aankomst praten wij met F en D. Wij zetten schoenen, oud als we zijn en onze honden lenen onze sloffen. Niet elke dag, net als vroeger toen we kind waren, maar wel met regelmaat en zeker in het weekend. FD spelen het spel mee en laten Zwarte Piet rustig zijn gang gaan, een oogje dichtknijpend als hij via de schoorsteen in de badkamer binnenkomt en hondensnoepjes in de sloffen legt en een zakje truffels voor mij. Wij denken dat de Sint hier een Lidl fan is. Die Lidl timmert wel aan de weg, deze week kwam er een krantje binnen met alle LUXE spullen voor het eind van het jaar. En ik denk dat binnenkort de speculaasjes de schappen weer vullen.
Wij gaan dit jaar ook voor Sinterklaas, met vier vrienden inclusief loodjes trekken via een prachtig online systeem dat zelfs kan regelen dat je nooit jezelf of je eigen partner kunt trekken.

Gistermiddag waren we in Kelet café, een heel gezellig boekencafé dat het 1 jarig bestaan vierde. Omdat onze vriend T hier adviseur is en er dus ook was, werd het een kleine reunie samen met vrienden B en G.
En vandaag? Ik weet dat er niet ver van ons een antiek markt is.....en dat is zeer uitnodigend. En wandelen met FD, ergens een broodje, misschien zelfs een glas wijn? En vanavond zeer waarschijnlijk die heerlijke Thai die we gewoon kunnen bellen voor allerlei heerlijks dat dan ook meteen voor morgen is, als de agenda weer vol is met andere dingen.

Wat lekker, echte verwennerij

Déryné, blijft mijn favoriet

Zomaar onderweg een muurschildering

Koffie bij de open haard

Herfstvakantie

Het is Herfstvakantie, zowel in NL als hier en daarom hadden wij ook plannen. De plannen werden maar niet concreet omdat het druk was, te druk om plannen te maken voor als het vrij zou zijn. En uiteindelijk besloten we om vrij te zijn in eigen stad om zo dicht mogelijk bij de drukte te zitten en indien nodig in de drukte zelf.
Dat was maar goed ook.

Daarnaast was er echter ook tijd voor van alles. Van die dingen die je doet als je even de toerist uithangt in je eigen omgeving. Op maandag was het een zonnige dag en besloten we gebruik te maken van het boot openbaar vervoer, een soort mini cruise op de Donau. Heerlijk. Het verveelt nooit om de pracht aan je voorbij te zien trekken, het is zalig om de zon op je gezicht te voelen, de wind in je haren, als je oren verwend worden met talen uit de hele wereld.
En daarna ook weer op een terras lunchen en daarna uren op een ander terras met een Aperol Spritz.

Wij hebben lijstjes. Lijstjes met wat we allemaal nog willen doen. Op die lijst stond restaurant Zona, al bijna 2 jaar. Ik was er ooit geweest met vriendin L en dat was zo'n bijzondere ervaring dat ik dat samen met P ook wilde doen. P is wat gereserveerder in dit soort dingen, maar als het vakantie is, en als je niet eens een reis of hotel hoeft te betalen, staan dingen in een ander perspectief.
Zona is weer goed gekeurd, speciaal, erg lekker, een bijzondere avond uit, een aanrader voor wie wat te vieren heeft of gewoon vakantie.

Een ander item op de lijst, restaurant Rickshaw, een Aziaat, gevestigd in het 5 sterren Hotel Corinthia, inclusief Nasi Goreng op de kaart. Rickshaw is afgevoerd. Goed dat we er geweest zijn, nu heeft de ziel rust, maar nooit meer doen. Te duur, niet goed en slechts met heel veel fantasie een beetje in de buurt van een gewone Buurt Toko in Nederland. Maar wel een lekker Ginger Orange sapje....en een aardig loempiaatje, net een slagje beter dan de Lidl diepvries.

En we waren weer bij Palack voor de wijnproef met vrienden B en G voor een avondje Villany. En weer een keer bij de Rus waar ik bijzonder heb genoten van de lieve muurschilderingen die ik zo thuis zou willen hebben in mijn slaapkamer.

Met de tram naar de Uj Kina Piac, ik kom er normaal 2x per dag langs met de auto, maar nu echt ondergedompeld in Azie. Chinezen met prachtige gemotoriseerde pickup brommers, volgestapeld met dozen. De heerlijke geur van Viernamese Pho. Twee shawls gekocht voor de prijs van een halve. En zoveel troep om je heen dat het leuk wordt en zo echt dat je even denkt dat je een vliegreis van 12 uur achter de rug hebt.

Tijd in overvloed. Een paar dagen zeer nat herfstig weer en erg verkouden en hoesterig en dus uitermate geschikt voor op de bank met F en D en 3 seizoen Borgen uitgekeken en zeer van genoten. Een prachtige serie, zowel qua inhoud als qua uitvoering en herkenbaar als het leven van alledag. Eten uit de telefoon van de Thai die nog eens bewijst dat Rickshaw een mislukking is, misschien aardig voor de rijke Amerikaanse toerist op leeftijd die het fijn vindt om in het eigen hotel te blijven eten.

En nu is het alweer zaterdag en de lijstjes zijn nog lang en de tijd nog kort. Vanavond naar één van onze favorieten, een ouwe getrouwe en voor morgen ook nog plannen genoeg. En nog een uur meer slaap ook, had nooit gedacht dat ik daar nog eens naar zou uitkijken.

zalig soepje met verse koriander en een coquille

heerlijke rauwe sardine

kastanje creme met heerlijke eendenlever

varkensmerg met een gepocheerd eitje

de amuse, komkommersoepje met klein toefje kaviaar

mijn hoofdgerecht

nog een amuse, voor het toetje, een mango soepje

het echte toetje, met een glas bourbon erbij, aanbevolen door de sommelier

op de foto lijkt het nog wel wat.....voorgerecht bij Rickshaw

Een Rendang, tja, ik denk dat ik het nog beter zou kunnen na een bezoek aan een goede Azie winkel

Zelfs een keer buiten de deur ontbeten bij Alibi

Op de boot

met de lieve buurhond in de tuin

Dieren en vrienden

Het was me het weekje wel en daarom was het weekend nog meer welkom dan anders, zeker omdat het alweer een feestweekend is.
Daksi is 5 jaar bij ons en dat lustrum vieren we natuurlijk. Hoe oud hij is, geen idee....volgens schatting toentertijd moet hij al op leeftijd zijn, maar Daks is voor ons een Jonge God, spelend met de bal en wakend in de tuin op alles dat beweegt.
We begonnen zijn weekend in de douche, dat lijkt geen verjaardags tractatie, maar samen met de baas in de douche, met heerlijk warm water en dan uitschudden búiten de douche cabine is zalig en het opdrogen daarna in het zonnetje ook.
Natuurlijk in het park, spelen met de vriendjes en alle bazen die hem zo aranyos vinden. En zo lief en zo knap dat hij als blindi de bal altijd terugvindt.

's Middags zaten we in de tuin, het was prachtig weer en opeens hoorde ik gepiep en bladergeruis. Het gepiep deed mij denken aan de hamsters die we vroeger thuis hadden. Ik keek om en zag 2 eekhoorns tikkertje doen in de grote beuk. Het leek geen vriendelijk tikkertje maar meer een strijd om de hegemonie in de boom, maar leuk om te zien was het wel. P haalde de buren en de kinderen van de buren en zo stonden we met z'n allen in onze eigen dierentuin.

En 's avonds ontmoetten we vrienden in de stad. Eerst even een drankje in één van de kertcafé's en daarna naar de Rus, Matrojska. Het was erg lekker en sfeervol en gezellig en de Rus zou de Rus niet zijn als er geen Vodka proeverij op de kaart stond, die we natuurlijk namen omdat de weg naar huis hier altijd zo eenvoudig met de tram kan. Een aanrader om snel terug te keren.

En vandaag is het ook weer stralend en uiteraard is het nog steeds hondenfeest en zullen we vast en zeker neerstrijken op een terras waar ook F en D welkom zijn.

Kertcafe bij de Krudy utca

wat word ik mooi!

lekker en leuk die vodkaproeverij



steak tartare

Peljmeni

quark met vanille en mango

De Bubies en nog veel meer.

Vanaf het prille voorjaar konden we er al niet meer omheen. Er werd gebouwd, op alle strategische plekken waar we veel komen. En er werd over gecommuniceerd. Een groots plan, groots en groen. Een fietsenplan in Budapest, beschikbaar voor iedereen.
Hartstikke grote investering maar gelukkig betaalde de EU 85% en nam de locale overheid de rest voor haar rekening.
Rond de verkiezingen was de communicatie op het hoogtepunt en daarna werd het even stiller. Er waren wat hick-ups in het plan. Wat issues in de software. Na maanden zagen we wat fietsen op de weg in plaats van in de docking stations en nog steeds kwamen we er niet uit hoe het werkte.
Vriendin G praatte ons bij. Er was een proef, 1000 mensen gebruikten de fietsen om het systeem uit te proberen en te testen en om de laatste dingetjes te verbeteren.
Sinds een paar weken, eigenlijk toen de zomer klaar was, is het plan geen plan meer maar de werkelijkheid en vriendin G is al gebruiker.
Het plan heet BUBI.
Uiteraard is het wel een logische naam, Budapest Bicikli, of Budapest Bike, maar ja, wij hebben zo onze eigen associaties en daarom is het altijd wel vrolijkheid als we het over de BUBI hebben.

Van Europa is Hongarije het land dat het minste aantal mensen telt dat in staat is om Engels te spreken. Slechts 20% en we hebben er dagelijks mee te maken. CV's die ik binnen krijg en waarop staat dat de eigenaar vloeiend Engels spreekt maar dan uiteindelijk tijdens het interview een andere werkelijkheid laat zien. In zo'n omgeving is het niet zo gek dat de naam BUBI gewoon wordt gekozen en niemand blikt of bloost.

Toen ik in het Noorden was, overigens zoals altijd erg leuk en inspirerend, waren P en FD in de Pastorie. Ook weer heerlijk natuurlijk, vrijheid, ruimte om je heen en bijkletsen met de buren, de vrienden en lekker lunchen met MM in Bataapati met de grote schalen met vlees en koolsalade. FD vinden het leuk hier, maar thuis op hun landgoedje is het toch beter en 's avonds bij uitzondering uitrusten op de bank samen met de baas.
P was in Bonyhád. We hadden er al over gehoord en vroeger al veel over gelezen. Na Budapest woonde in Bonyhád de grootste Joodse gemeenschap. Ik heb er lang geleden een blog over geschreven, over de 2 grote synagoges, die nu als meubelopslag en ruïne hun treurig lot uitzitten, over de 2 Joodse begraafplaatsen en over die ene oude mevrouw die nog over is.
Er is een tentoonstelling nu, in de ruïne, die eindelijk laat zien wat er is gebeurd in deze vredige provincie stad en hoe anders het is geweest vóór 1944.

Ik ben alweer een week terug en PFD ook en afgelopen maandag waren we in de residentie en dat is altijd een feest, alleen al om het hek door te lopen en naar binnen te mogen gaan. Deze keer maakten we (hernieuwd) kennis met de nieuwe Hongaarse ambassadeur in Den Haag en met de nieuwe deputy ambassadeur voor Nederland in Budapest en natuurlijk praatten we bij met de bekenden en maakten we kennis met anderen. En genoten van een satéetje met pindasaus......

En gisteren was het alweer feest. Dierendag en natuurlijk vieren we dat. We namen FD mee naar de Fressnapf en kochten van alles. We namen ze mee naar de schepbakken met hondensnoep en lieten ze eerst keuren alvorens we de zakjes vol schepten. Je komt niet in deze winkel als je niks met dieren hebt en dat is te merken. FD waren volop in de aandacht, werden geaaid en er werd met ze gesproken. De baasjes keken elkaar aan en wisselden die blik van begrip dat dieren belangrijk zijn in ons leven en dat elke dag Dierendag moet zijn en deze Dierendag gewoon een speciale.

Elke winter dubten wij of er een jasje moest komen voor D. Laag bij de grond en soms zo koud na het wandelen of spelen in de sneeuw. Uiteindelijk hebben we er ééntje gekocht......of hij vaak gebruikt gaat worden weten we nog niet. D lijkt het belachelijk te vinden maar hij laat lief met zich trutten.

Op het laatste streetfood festival aten wij dim sums van Wang Mester. Wang Mester is een Chinees, een echte waar we al veel over hadden gehoord. Nog nooit geweest, redelijk ver weg in Pest en we hadden twijfels of hij wel echt goed was. Na die Dim Sums waren we al half overtuigd en toen bleek dat we er met 1 busrit van 25 minuten konden komen was het duidelijk dat we dat gingen proberen.
En het wordt een blijvertje, dat is zeker sinds gisteravond.
Heerlijk, een mooie kaart waar je bijna alles van wilt uitproberen, gerechten van de echte Chinees, varkensoor, buikspek, hart en maag.
Wij gingen voor een lente proeverij en voor het lievelingsgerecht van opa dat kippenvoetjes bleek te zijn. Daarna een eend en een hete kip en eindelijk een restaurant gevonden waar heet ook echt heet is en niet een slap hapje met een beetje peper.

En dan was er deze week ook nog een BBQ, met de buren. Initiatief van P en meteen omarmd door de bewoners van het grote huis. Eén buurman met een grote buitenkeuken regelde vlees en brood, de buurvrouw van boven maakte salades en P regelde de wijn. De oudste deelneemster dik in de 80 en de jongste 2 en meteen de dag erna was het al een beetje anders. Iedereen groet elkaar altijd al vriendelijk, maar nu was er wat extra's en vooral de oude dames, de lányok, hadden het erg op prijs gesteld. En natuurlijk de oude Miklos báci die het het niet zag zitten om buiten in de tuin te zitten maar gewoon een bordje met vlees naar boven gebracht kreeg. De volgende keer wordt december met glühwein en kastanjes.

En komende week wordt het ook zeker weer druk en spannend en hopelijk gezellig tegelijk, daarover later meer en ik zal proberen de frequentie van de blogs weer wat op te schroeven....

BUBI

In de synagoge van Bonyhád

70 jaar geleden, de tragedie

uitrusten op de bank

In de prachtige residentie

De buurman met de buitenkeuken en F waakt over het vlees

In de Fressnapf

kippenvoetjes met bijlage en zalige gember

eend, hete kip en home made noodles

Stroomversnelling

De vorige blog lijkt gisteren maar tegelijkertijd al weer eeuwen geleden. De tijd vliegt de laatste tijd nog sneller dan normaal en ik moet er echt even bij stil blijven staan om mij te herinneren wat er ook alweer allemaal is gebeurd.

We waren een lang weekend bij mijn moeder en zus en hebben genoten van het gezelschap en van onze 5 hondjes met Coco in ons aller hart. Mijn zus is een ster in noten taart, honden taart en honden soep en de échte Hongaarse Gulyás in een echte Hongaarse pot van pottenbakker Otto. We reden een rondje Balaton en bij gebrek aan de zee komt het Balaton toch echt in de buurt, vooral als donkere wolken zich samenpakken en witte kopjes tegen de walkant beuken.

Het werk is druk, zowel bij P als bij mij, niet vervelend druk, maar gewoon veel tijd bezig druk en veel nadenken druk.
En toch, tijd genoeg voor massa's andere dingen, zoals de wijnproeverij bij Palack op woensdagavond en deze keer ook op donderdag voor een speciale wijnproeverij ter ere van een beroemde wijnmaker die in augustus overleed. Tijd genoeg voor het grote wijnfestival op de Burcht dat dit jaar helaas in het water viel en slechts 20.000 bezoekers trok in plaats van de gewone 100.000.

Afgelopen weekend waren er meerdere festivals tegelijk op de Andrassy ut. Voor de gelegenheid was de straat afgezet voor auto's en konden we lopen en fietsen op straat.......in theorie dan want naast aandacht voor mobiliteit op de fiets, was er ook een streetfood- en bier- en muziekfestival en dat trekt mensen, zeker als het mooi weer is.

Morgennacht slaap ik weer in het Noorden van Europa en ben ik een weekje bij de Scandi collegae. En ook deze week zal voorbij vliegen, dat weet ik nu al.

Zodra er weer tijd voor is, nog meer over de nieuwe groene mobiliteit in Budapest, de laatste informatie uit ons plattelandsdorpje en vast nog veel meer.

110 Jaar

Mijn oma zou vandaag 110 jaar geworden zijn. Mijn Hongaarse oma. Geboren in de stad waar ik nu woon en voor de liefde verhuisd naar mijn geboorteland.
Sommige mensen zouden het eeuwige leven moeten hebben. Ik denk dat mijn oma daar niet zo over dacht, maar ik had het haar gegund en eerlijk gezegd had ik het mijzelf gegund om nog veel langer van haar te mogen genieten.
Ik heb altijd veel aan haar gedacht, uiteraard toen ze leefde maar ook toen ze er niet meer was. Nu ik hier ben is dat alleen maar meer geworden. Hoe leuk zou het geweest zijn om samen een taartje te eten bij Auguszt. Een hoedje te passen op de markt. Samen die nieuwe 4e metro te ontdekken. En natuurlijk ook van mening te verschillen over de kert cafées die ik leuk vind en zij vast en zeker niet.

Ik hoop dat ze boven meegeniet. Zelf geloofde ze daarin en wie ben ik om daar dan aan te twijfelen. Misschien moppert ze op me dat ik zo weinig tijd in de kerk doorbreng en op vrijdag gewoon vlees eet. En wij zijn blij voor haar dat ze de schandalen in de kerk niet heeft meegemaakt.
Misschien vindt ze het dom dat ik zo weinig naar musea ga en dat ik de opera alleen heb bezocht voor het gebouw in plaats van de voorstelling.
Maar boven alles denk ik dat ze hartstikke blij en trots is dat ik zo geniet van haar stad. Dat ik er de weg weet en ik weet zeker dat ze mij boven zal verbeteren voor elke fout die ik maak in mijn Hongaars.

Oma met haar 3 zusjes

Regen, vis en frisse zeelucht

De Nationale Feestdag dreigde in het water te vallen. Het goot. Gewapend met plu stapte ik toch de tram in om naar de festiviteiten te gaan bij Clark Adám tér.
Het was sneu. Heel erg sneu. De tentjes stonden er wel, vol goede moed opgezet met de mooiste broden omwikkeld met rood wit en groen.
Dikke druppen spatten op het lege podium. Plu's raakten in elkaar verstrikt.
Binnen 5 minuten was ik klaar en omdat ik toch al nat was tot op de huid liep ik richting burcht voor al het mooie Hongaars handwerk. Een man in blauw hemd hield me tegen en vertelde dat ik eerst een kaartje moest kopen om binnen te komen. Voor 2000 HUF.
Waarom zou je dat ook veranderen? Waarom zou je ook proberen om in plaats van een man en een halve paardenkop families te trekken of een Nederlandse vrouw met plu die toch al kleddernat is en het best wilde proberen? Dat is een te commerciele gedachte blijkbaar en al had de man met het blauwe hemd die gedachte misschien wel gehad, dan had hij het plan in 20 voud moeten indienen bij al zijn bazen en bazinnen die waarschijnlijk thuis met hun familie aan de zelfgestookte Palinka zaten.

Terug met de tram en thuis aan de koffie na een verkleding in droge spullen. En toch ging ik natuurlijk 's middags nog een keer. Nog steeds dreiging in de lucht, miniplu in de tas maar toch, als ik dan in BP ben op de 20e wil ik het niet missen. Ik betaalde netjes de 2000HUF, keek naar al het moois en scoorde zelfs nog een leuk wijwaterbakje voor in de Pastorie.
En 's avonds zaten we bij Palack voor de wijn en zaten we vlakbij de Donau voor het prachtige vuurwerk en was de regen al weer een ver verleden.

Op vrijdag probeerden we de Kina Weber samen met vrienden en dat was leuk. De Weber deed het goed en dankzij donderdag visdag bij de Lidl hadden we zelfs forel in Hongarije.

De hele afgelopen week zat ik bij de collegae in het Noorden. Op 2 uurtjes vliegen en een echt totaal andere wereld. De lucht was zeefris, de zon scheen en zoals altijd lijkt iedereen opgewekter, doelgerichter en cooperatiever dan hier en ik weet nog steeds niet waarom ik dat zo zie en of ik het ook goed zie. In ieder geval is het goed dat ik een weekend heb om er van af te kicken en terug te denken aan alle leuke momenten.
De bloemenwinkels bijvoorbeeld, het grote fietsenpark op de straten, de internationale huidskleuren en zelfs op kantoor een mengelmoes aan talen en nationaliteiten. Eind van de maand ben ik er weer een paar dagen en dat is een mooi vooruitzicht.
En in between gaat het druk worden, heel druk met veel veranderingen die er hopelijk voor zorgen dat er wat van de Nordic opgewektheid H binnensluipt......

De forel gevuld met citroen en peterselie

Vis en knoflookdingetjes

rood wit groen

warm en heel nat

en veel lege tafeltjes

somber maar natuurlijk nog steeds prachtig en droog....

De Kina Weber

Een dubbelleven in stad en platteland is leuk en soms onhandig. Die keer dat ik een quiche wilde bakken en er achter kwam dat de bakvorm en de mixer in de Pastorie lagen bijvoorbeeld. Wij zijn meer van het dingen splitsen dan van het dingen dubbel kopen maar soms kom je er toch niet onderuit. Soms is het gewoon leuk om niet te hoeven nadenken maar om overal de beschikking te hebben over iets, een ding dat opeens onmisbaar lijkt.

De BBQ was zo'n ding. Niet handig om steeds mee te slepen maar wel handig om te hebben voor onverwachte momenten. En omdat het toch de verjaardag van P was en omdat een BBQ wel een leuk cadeau is, staat er nu een mooie nieuwe BBQ bij ons in de stadstuin.
Een Weber is het maar niet de echte oorspronkelijke, het is een Weber uit Kina en een koopje!
De lol begon al bij het in elkaar zetten. De gebruiksaanwijzing was duidelijk en het aantal moertjes en schroefjes klopte als een bus. De eerste BBQ is gepland met vrienden en nu regent het met bakken uit de lucht. Het nummer van de Breng Thai staat in al onze mobielen opgeslagen.....

Zondag zaten we in de tuin en ik zag het gebeuren. Opnieuw werd Flicka gestoken door een beest, nu in haar achterpootje. Er was minder paniek dan de vorige keer, maar toch.....het pootje werd dik. Flicka was ongelukkig, haar oogjes werden rood en 's avonds liep ze op 3 pootjes. Gelukkig was er de volgende morgen geen spoortje ellende meer te zien, maar ik kijk uit naar een tuin zonder enge prikbeesten.

En vandaag is het feest, 20 Augustus en zijn we heerlijk een dagje vrij. Het is donker, het is nat, maar straks zal het zeker opklaren!

De Weber uit Kina

Alles klopt

Grillen maar.....

Arme Flicka!