Een nieuw record

mooie gamba's voor in de curry en de soep

curry in wording

Patrick's day

Op pad naar het Noorden

Beetje bewogen maar lekker

zwaardvis met spinazie

eendenlever

heerlijke peszgő uit Badacsony

Ik heb een record gebroken. Het was niet zo gepland maar het gebeurde gewoon. Meer dan een maand zonder blog, terwijl er toch meer dan genoeg was om over te schrijven. Terugkijkend in mijn agenda deel ik een paar mooie dingen die we meemaakten.

Net na de 6 weken mis voor M waren we heel kort in de Pastorie. Checken hoe de winter ons huis had achtergelaten en natuurlijk op bezoek bij M. Met ons huis alles in orde, als je de steeds minder wordende waterdruk even vergeet die je laat dansen onder de douchestraal om nat te worden. Als je ook vergeet dat onze vaatwasser nog steeds stuk is en er toch wel ietsje meer tijd nodig is dan een kort weekend om het huis met de dikke muren een beetje behaaglijk te maken. En toch was het leuk in ons hoofdhuis met onze spulletjes en onze boeken en de vrijheid om het huis heen. En voor F en D was het een weerzien in hun eigen Grote Paradijs.

M was nog erg verdrietig na het overlijden van M. We kletsten en luisterden vooral. We werden uitgenodigd voor ebéd voor de volgende dag want alleen is ook maar alleen. Zielig, machteloos en moedig.

In de tussentijd was ik ook weer even in het Noorden. Als altijd leuk om in een ander stukje Europa te zijn.

Op het platteland deed ik kookworkshops bij vriendin M. M is niet in Budapest maar kookworkshops zijn er wel. Met vienden B en G deden we de Thaise variant, 2 soorten soep en heerlijke curry. Het was gezellig, de echte Thaise kokkin gaf goede tips en de workshop was goed voorbereid. Voordeel van de stad is dat je de ingredienten ook gewoon kunt kopen en elke keer verbazen we ons dat de Thai en ook deze workshop zo goed te betalen zijn, als je kijkt naar de prijzen van alles dat er in de recepten wordt genoemd, zoals de koriander en de garnalen.
Aan het eind van de workshop aten we samen een beetje van alles en lagen er bakjes klaar om verder alles mee te nemen voor de avond. De kookschool heeft nog veel meer varianten, dus wellicht de volgende keer een ander werelddeel.

Sint Patrick's Day ging ook niet ongemerkt aan ons voorbij. Niet dat we Ierse roots hebben.....niet dat wij Ieren kennen, maar elke feestje is er één. Zittend op het Farger terras zagen we de optocht in wording en kregen wij ballonnen om mee te doen. Het was een vrolijk en vriendelijk geheel, met veel Ierse hondjes met ballonnen aan hun riempje en opvallend veel mensen met rossig haar. Omlijst door Ierse muziek liepen we een stukje mee en bogen af bij de Basiliek om met BG naar de wijnbar Innio te gaan.
Over wijn gesproken, uiteraard waren we in Palack voor de wijnproef en zijn wij recent voor het eerst bij de Drop shop geweest, een wijnbar die iedereen kent, alleen wij nog niet, tot nu dan.

Donderdag landde ik veilig op Hongaarse bodem na mijn trip naar het Noorden. En des te meer deze week realiseerde ik mij dat dit geen vanzelfsprekendheid is. Om te vieren dat ik een goede piloot had getroffen waren we donderdagavond even in de stad. Happy hour cocktails in de Goszdu Udvar en daarna een voorgerechtje in de Vintage Garden, allebei plekken met weliswaar veel toeristen maar toch leuk genoeg om er zelf ook naartoe te gaan.

Gisteravond waren wij voor het eerst in Fricska, een erg leuk kelder restaurantje in de Dob utca. Op aanraden van vriendin G die een hele goede neus heeft waren wij vol vertrouwen. En dat was terecht. Leuk, lekker, gezellig en vanaf minuut 1 een gevoel dat je welkom bent en je je thuis kunt voelen. Alleszins betaalbaar. Zonder menu kaart, alleen een bord aan de wand en de baas die de wijn inschenkt die bij je gerecht hoort, afkomstig uit kelders die klein en onbekend maar goed zijn. De peszgő waar we mee begonnen was al zalig en alles dat daarna kwam ook. Een aanrader en we gaan snel terug.

De lente is begonnen, onze wandelingen met FD geuren zalig naar alle bomen met bloesem en de winterkleren hangen klaar om terug te gaan naar de Pastorie. De zon nodigt uit om naar buiten te gaan, de stad in, een terrasje op en dat gaan we dus ook doen.

Heerlijk honds en vrij

Op mijn schoot ligt een hondje, zijn kopje verstopt in mijn linkeroksel. Ik typ een beetje ongemakkelijk want ik wil mijn hondje niet storen in zijn slaap.
Naast mij staat het rood - gele fauteuiltje met daarin in een rolletje ons andere hondje, precies op aai lengte afstand. Ze weet dat ze eigenlijk niet in dat stoeltje mag, tenminste, van de baas niet en omdat ik alleen thuis ben mag het wel.
Ik ben vrij vandaag en dan mag er natuurlijk altijd meer dan normaal.

Bijna alle vakantiedagen van 2014 stonden nog op 'niet opgenomen' en dat kan niet. Dat mag niet van de Labor Code die hier als Heilig wordt aangenomen. Gelukkig wordt een deel van mijn dagen gevormd door de oude mensen dagen, de extra dagen die je krijgt als je op leeftijd bent, en die mag je nog wel overhevelen naar het volgende jaar.
Anyway, ik moest dagen opmaken en ik moest natuurlijk het goede voorbeeld geven en het ook echt gaan doen in het 1e kwartaal en daarom ben ik vandaag vrij.
Dat is geen straf, in tegendeel.

Het was erg druk de afgelopen weken. Druk is niet erg want druk is nooit saai. Druk zorgt ervoor dat de dagen vliegen en de week om is voordat je er erg in hebt. De afgelopen weken waren echter druk van het onplanbare, onverwachte soort, het opdringerige druk dat doorloopt in de avonden en de weekenden ook meepakt.
Ik schrijf er nooit over, dit blog is nooit begonnen als een werk blog en dat laat ik ook maar zo.

Vandaag begon als altijd, vroeg wakker, maar daarna was het teuten in de badkamer, teuten met een kopje thee. Op mijn gemakje met de hondjes naar buiten en teuten bij hekken, bomen, afgevallen blad. Genieten van 3 Vlaamse Gaaien in een boom, wegdromen bij borden Te Koop en Te Huur vastgenageld aan hekken van Diplomaten Villa's.

Daarna met een HEMA wagentje op wieltjes de stad in. Eerst een heerlijke koffie bij Atable met een Franse millefeuille erbij en daarna nog zo'n koffie want als je geen haast hebt smaakt zelfs de koffie beter. Daarna een eindje gelopen, net als vroeger, straten die ik nog niet kende, Mooie en lelijke kantoorpanden, overal bier en koffie, overal kleine winkeltjes met bedrijvigheid.
Mijn wagentje op wieltjes was mee omdat ik naar de wijnwinkel wilde waar te veel keuze is voor een handtasje.
Naast de wijnwinkel zit een vrij nieuw eettentje. Ik had erover gelezen, ik volgde ze op Facebook en het voornemen om er naartoe te gaan groeide. Na de wijninkoop liep ik binnen.
Meatboutique heet het en dat maakt natuurlijk alles duidelijk. Leuk, fris ingericht, een afwisselende meat kaart, druk en een mooi uitzicht op de Donau en de Kettingbrug. Ik ging voor een soepje, Gulyas, en daarna voor steak tartare. Dit tentje houden we er in, ook leuk voor 's avonds als je niet uren wilt tafelen en toch gezellig wilt zitten en lekker wilt eten.

Het afgelopen weekend was een aanéénschakeling van leuks. Op vrijdagavond waren we in de Opera. We hadden op korte termijn kaartjes kunnen krijgen, bijna voor niks. Toen we ons meldden in de hal en onze kaartjes lieten zien werd ons uitgelegd dat we even terug naar buiten moesten lopen, naar de zijkant van het gebouw en daar naar binnen moesten. Het was duidelijk hoe de prijzen van de kaartjes waren vastgesteld. Wij zaten op een zijbalkon en met elke tree werd het goedkoper. Aangekomen in onze rij deinsde ik even terug, zo hoog was het en het lage randje naar de afgrond deed mij eerder denken aan krimi's en drama's dan aan de Opera.
Eenmaal gezeten en in het donker vergaten we de hoogte al snel en genoten we van de avond. Helemaal onze smaak was het niet en een pauze om stiekem weg te glippen was er ook niet maar al met al was het een prima avond die we afsloten met een drankje in Mozsar kavéház.

De volgende dag had ik een afspraak. Een afspraak met een vriend van vroeger, al 9 jaar niet gezien omdat zowel hij als wij niet in NL wonen. De 9 jaar verdwenen in de eerste oogopslag en al snel zaten we te kletsen als vroeger, toen we nog studeerden en daarom altijd tijd hadden om lang te leuteren bij een kop koffie.
's Avonds op de bank, een spannende serie gedownload en een kop Erwtensoep met Worst gemaakt door P. Hondjes naast en op ons.

Op zondag deden we iets dat we nog nooit deden omdat we dachten dat het iets voor toeristen was. Een brunch in een hotel. Met vrienden B en G, uren lang, het mooiste uitzicht van de stad, peszgő bij voortduring in het glas en gerechten te kust en te keur. We kwamen tot de conclusie dat zo'n brunch niks is voor toeristen. Toeristen hebben haast, ze moeten nog zo veel en alles wat ze zien in het uitzicht moet nog gedaan worden. Wij niet, alles wat we zagen, kenden we van binnen en van buiten en daarom konden we uren kijken, eten en praten.

En vandaag was ik vrij en daarom ook tijd voor een blog. En daarna nog tijd om niks te doen. En tijd om na te denken over de rest van de week en het komende weekend waarin we weer leuke dingen gaan doen met goede vrienden uit NL. En ook nog tijd om voorpret te hebben van al die vakantiedagen die ook nog op moeten.

Hoog in de Opera

Steak tartare bij Meat Boutique

De Brunch

Nog steeds de Brunch

Op de bank met Daksi

Vriend M

Vriend M is dood.
Afgelopen woensdagavond is de Dood de uiteindelijke winnaar geworden in deze ongelijke en oneerlijke strijd. Morgen is de Heilige Mis en de begrafenis en onze zwarte kleding hangt klaar.

Terugdenkend hebben wij 10 jaar mogen genieten van het gezelschap van M. Tien mooie, waardevolle, vriendschappelijke, familiaire, gastvrije en gezellige jaren.
Tijdens ons eerste verblijf werd hij aan ons voorgesteld omdat hij Duits sprak en omdat het hele dorp wist dat hij wel kon en wilde tolken voor die nieuwe vreemdelingen.

Hij was toen nog niet gewoon de M die hij later werd, hij was M báci en zo werd hij met eerbied aangesproken. In het begin van onze vriendschap vertelde ik al over hem op mijn blog, zijn volledige voornaam gebruikend, maar al snel maakte hij duidelijk dat dit niet de bedoeling was met dat nieuwerwetse onbegrijpelijke internet gedoe waarmee zelfs Amerika zou kunnen meelezen.

Het werd dus M en zijn vrouw, ook een M.

De herinneringen zijn ontelbaar. Het slachten van een varken. Zijn prachtige moestuin. De kippen. Het zelf wijn maken die eigenlijk nooit lekker was maar altijd werd geprezen. De strijd tegen de vos en M en P die samen de schutting ophoogden. Het draaien van paprikapoeder. Samen met M en M uit eten voor verjaardagen, naamdagen of gewoon zomaar. Een praatje bij het hek als ze uit de kerk kwamen.
Hulp, altijd hulp in woord en daad van een ervaren dorpsbewoner. Adviezen, hand en spandiensten. Ons Journaal en onze Actualiteitenrubriek. Onze inkijk in de decennia voor onze komst.

M had wel 100 kunnen worden. Makkelijk. Hij hakte hout als een jongeling, het onkruid had geen kans en de handen stonden nooit stil. En die 100 hadden we hem en M en onszelf ook gegund.
Er kwam wat tussen. Die GODvergeten Rák kwam ertussen en na een aanvankelijke positieve periode waarin het leek alsof de chemo had gewonnen kwam de Rák terug met de snelheid van het licht en de hevigheid van een zuidwesterstorm.

Vroeger maakten we vaak grapjes. Over de grafsteen die al kant en klaar gereed stond met namen en al, alleen ruimte voor de datum. Grapjes over dat M onze achterbuurman zou worden op de temető grenzend aan onze pastorie tuin. Allengs werden de grapjes wranger en alleen M zelf bracht het nog ter sprake. Wij hadden nog hoop maar natuurlijk wist M zelf het beter.

En nu is het zo ver. M neemt morgen zijn plek in tussen hen die hem voorgingen en van wie hij de kist droeg of wiens vaandel hij naar het graf bracht. Wij zullen erbij zijn, wij zijn hem veel eer en dank verschuldigd en we zijn erbij voor zijn lieve M.

Wij hebben een mand met hyacinten, voor elk jaar 1 en nog wat extra......en we hopen dat hij dat goed vindt.
M was een man van bloemen die op Vrouwendag een bosje voor zijn vrouw plukte in de berm aan de overkant.
Zo'n man was M. Hij had wel 100 kunnen worden.

Einde en Begin

Ik las een stuk in de krant. Het ging over voornemens en waarom mensen nooit in staat zijn om voornemens waar te maken. Het sneed wel hout dat stuk en het was herkenbaar.
Een dag later las ik een stuk in dezelfde krant. Over bewegen en afvallen en dat die samenhang, die al jaren mensen dwingt om een sportschool abonnement te nemen, niet zo stevig lijkt als altijd gedacht. Dat is wel een opluchting.
En toch is zo'n eind van een jaar een nieuw begin om het anders te willen doen. Aanpassingen in dagelijks leven, plannetjes voor de toekomst. Onze fruitschaal ligt vol, voller dan hij in maanden is geweest en als het goed is, moeten we snel een nieuwe voorraad halen. De blender voor een smoothie of een shake komt waarschijnlijk naar het aanrecht in plaats van op het bovenste keukenkastje achteraan tegen de muur.
In dit begin van het jaar hebben we een einde in zicht. P is vandaag een dag op en neer naar het platteland. Onze oude vriend M ligt te wachten. Te wachten op de Dood die hem in zijn greep heeft maar nog laat lijden alvorens het Leven echt af te sluiten. In december vierden we zijn verjaardag en we wisten allemaal hoe laat het was en toch wensten we een fijne Kerst en een Gelukkig Nieuwjaar.
Dat M 2015 heeft gehaald was niet de verwachting en ook niet zijn wens maar wat doe je eraan als je het lot niet mag, wilt of kunt helpen? De dokter is een paar weken geleden al afgehaakt, kan niks meer voor U doen meneer, fijn dat medeleven en dat begrip dat hij misschien voor mevrouw nog wat zou kunnen betekenen.......

Dit jaar was het eerste jaar in mijn werkzame leven dat ik werkte tussen de Feestdagen door, in mijn business is December topdrukte. Wij hadden geen taken voor Kerst, geen diner, geen gasten, dus tijd genoeg om de beigli en de vis in huis te halen. P was een week in NL voorafgaand aan de Kerst en genoot daar van vrienden en familie. De Kerst zelf was heerlijk rustig, het leek een koude Lente, het park was vol hondjes en op 2e Kerstdag genoten we alweer van de Stad en de IJsbaan en de heerlijke winterse drankjes.
Onze vrienden M en J waren weer in het land en dat betekent proosten op het Einde en natuurlijk op het Begin. In onze stamplaats Palack en de avond daarna in de nieuwe wijnbar Etap op de Kiraly utca, ook weer een aanwinst.
Voor Oud en Nieuw trokken we naar het platteland, niet ons eigen, maar dat van vrienden J en L in het Hoge Noord Oosten. Met z'n 17en waren we en onze F en D waren welkom. Een super feest, gezellig, internationaal, sinds 30 jaar weer gesjoeld, net zo fanatiek als ik mij herinner, in een geweldig sfeervol huis met zalig ambachtelijk bier, uiteraard wijn en peszgő en met een Arabisch diner en oliebollen om 12 uur.
Inmiddels hebben we zoals het hier hoort linzen gegeten, niet op de 1e maar gisteravond bij de Indier, die zo lekker was dat er spontaan een nieuw voornemen ontstond dat wij vast kunnen invullen de komende maanden.
Een heel gelukkig Nieuwjaar!

De Indier met een emmertje heerlijke rode linzen

Falaffel in wording

Shakshuka

Nog in 2014

sjoelen op een net gewaxte bak

Een morgenselfie

Bij Varosliget

Bij Etap

Palack

Een week zoals een stadse week kan zijn

Het was een goede week. Een week met van alles wat. Uiteraard de hele week werk maar op zo'n manier dat er nog veel tijd was voor wat anders.

P een gezellige afspraak op maandag in Palack en wij samen de wijnproef in Palack op woensdag, met vriend B. Bordeaux achtige wijnen deze keer en zoals altijd vol met Hongaarse proevers.
Vrijdag aten we snel wat kleins en vervoegden we ons tegen 7 uur bij de Opera voor een dansvoorstelling, de Notenkraker van Tsjaikovsky. Prachtig was het. Alles eigenlijk. De weg ernaartoe, mooi versierd met lichtjes. De boom ervoor, leuk versierd met brooddeegfiguren, de slee naast de voorgevel voor een foto momentje. Uiteraard het gebouw van binnen dat al een voorstelling op zichzelf is.
En de Notenkraker was mooi, heel mooi en indrukwekkend, de muziek, het ballet, de prachtige decors in Kerstsfeer. En de ogen uitgekeken naar de mensen om ons heen in avondtoilet, de haren netjes, fonkelende sieraden en tasjes.
Helaas mochten we geen foto's maken van de voorstelling en toen P het toch probeerde was er razendsnel een man die hem op de arm tikte en vermanend toesprak.

Na de cultuur voor een Schots biertje naar een café in de buurt, waar de NL borrel was die avond. De opkomst is tanend, waarom is niet helemaal duidelijk, misschien omdat iedereen zo geintegreerd raakt dat een samenkomst met alleen landgenoten op een vrijdagavond niet op nummer 1 staat. Na 2 bier besloten we een stukje verderop bij de NL snackbar de avond goed af te sluiten met een heerlijke KROKET.

Zaterdag was hier een werkdag omdat we allemaal de 24e vrij hebben en die dag moet worden gecompenseerd. Toch was ik vroeg thuis en maakten we ons op voor alweer een hoogtepunt van de week. Ik had net gelezen dat de Geweldige Authentieke Chinees Wang Mester een nieuw concept restaurant heeft geopend op slechts 4 bushaltes van ons vandaan en samen met vriendin G gingen we dat uitproberen.
Wang Mester voert de Szechuan keuken en dit nieuwe restaurant wil de gast een reis door heel China aanbieden, ik begreep uit 8 provincies. Ze hebben een niet al te grote kaart die ze elke 2 weken willen wisselen en ze hebben een 5 gangen keuze menu en daar gingen we voor.
Het was een belevenis, mooi, leuk en erg lekker. Voor elke 2 weken gaat het de begroting wat te boven maar we zullen er zeker vaker komen. Meneer Wang was er zelf ook en was blij met onze feedback.

En nu is het alweer zondag. Een rustige zondag, beetje uitslapen, met FD naar het park om andere hondjes en baasjes te ontmoeten en de rommeldingetjes die altijd wachten in het weekend. En de week die gaat komen.....die wordt vast weer net zo prettig.

de boom voor de Opera

samen in de Kerstslee

zo prachtig

salade van mosselen en een loempia

extraatje van meneer Wang, ganzenlever, zalig gemarineerd

soepje met garnaal en tofu en knapperige paksoi

zalig gemarineerde garnalen en een mooie dim sum

Lieveling van de kok

het dessert

Daksi in zijn park

de kroket van vrijdagavond

Eend voor P

Terug naar normaal

We zijn aan het bijkomen.
Bijkomen van de extra drukke week die achter ons ligt. Zowel P als ik hadden van alles buiten het normale en zelfs F en D werden twee dagen door onze buurvrouw naar buiten gelaten omdat wij zo laat waren. F en D houden hier niet van. Mensen zijn prima als ze langs komen, visite, kop koffie, iets te eten, maar mensen die binnen komen als wij er niet zijn en ze dan ook nog manen om naar buiten te gaan.....
Dag 1 weigerde D naar buiten te gaan en dag 2 F weer terug naar binnen.

Alles is goed gegaan, voorspoedig, naar wens en zelfs boven verwachting dus na de drukte van het werk kwam de drukte van het verwennen van onszelf. We waren uitgenodigd om Sint te vieren en dat was heel gezellig. Na jááááááren weer eens gevulde speculaas gegeten en bedolven onder de pepernoten van de Strooi Piet. Ook hier speelt de discussie over de Pietenkleur en Sint hield een korte discussie met onze ambassadeur Scheltema en de schrijver Jaap Scholten. Voor de zekerheid waren ook hier de Pieten een afspiegeling van de diversiteit in onze samenleving. Ik werd door Sinterklaas uitgenodigd naar voren te komen, blijkbaar toch best lief geweest en ik mocht van Piet een Echte Droste K in ontvangst nemen.
Op de terugweg even gestopt bij Nemo visbar voor inktvis met heel veel knoflook.

Een dag later weer Sinterklaas, nu met en bij vrienden. Lootjes getrokken en gedichten. Zeer gezellig, hoge kwaliteit dichtkunst en omlijst door echte eigengemaakte erwtensoep, echte eigengemaakte speculaasbrok met een echt eigengemaakt speculaaskruidenmengsel dat hier in H toch best een uitdaging is. En er was drank, veel drank, Bisschopswijn, wijn met en zonder bubbels, Bisschopswijn met een flinke scheut rum en toch bereikten we zonder gestruikel de taxi.

Zo'n feestje verdient wel een evaluatie en daarom zaten we een dag later, toen iedereen weer was uitgeslapen aan het Belgische Bier en de mosselen bij Mosselen in een regenachtige stad die alweer prachtig is versierd voor de Kerst.
En vandaag is een lekker rommeldagje. Gewandeld in de regen met FD, koffie met een marsepeinstol, P ondergedompeld in één van zijn gedownloade series en ik bijna in een boek. En straks gewoon weer even eten regelen via de laptop of de telefoon.
Wat een gemak, het is bijna weer normaal.

We maken ons nu op voor de Kerst. De boom hangt aan de wand en de kaarsen liggen klaar. Over Kerstdiners maken wij ons geen zorgen, we gaan dankbaar gebruik maken van wat anderen hebben bedacht en misschien zelfs al hebben klaargemaakt.
Morgen gaat de wekker weer vroeg en maken we ons op voor een gewone week die hier gelukkig, net als alle andere weken nooit saai zal zijn.

Bij Mosselen, een selfie

Sint in gesprek met de ambassadeur

Jaap Scholten en de Sint

Onze boom

Kerstbeestjes

Een beetje anders

Gisteren zijn we teruggekomen uit het platteland.
We hadden een weekje vakantie gepland en niets leek er op dat het zou misgaan. En toch, het liep een beetje anders. De 5 dagen vakantie werden er uiteindelijk 2 en de rest werd bij de laptop doorgebracht en aan de telefoon.
En zo belangrijk ben ik echt niet hoor.....maar soms moeten er gewoon dingen gebeuren die geen uitstel kunnen hebben of die gewoon beter meteen afgehandeld kunnen worden.

Het begon al een beetje anders. Iedereen die op het platteland woont weet dat er in een huis dat maanden leeg staat dingen gebeuren. De bewoners die er altijd wel zijn maar zich schuil houden of voor de mens vluchten, pakken de gelegenheid en nemen de boel over. Dat weten we en daarom hadden we overlegd met mensen uit ons dorp die onze sleutel hebben.
Natuurlijk wilden ze polshoogte nemen, natuurlijk ook alles schoonmaken en natuurlijk zouden ze de uren goed bijhouden en als ze wat nodig hadden, schoonmaakspul naar eigen keuze dan zouden ze dat gewoon kopen.
Waar het nou is misgegaan.....we weten het niet, ergens in de communicatie zullen we maar zeggen.

Vliegenlijken, spinnepoepjes, muizenkeutels, spinnewebben, stofwolken in bedompte geuren, muf vermengd met muizenpies.
Wat het blote oog kon zien hebben we zelf gedaan en voor de rest laten we het maar voor de volgende keer. Eigen vuil in eigen huis is tenslotte minder erg.

F en D waren blij. De hele dag bloot, tuigjes aan de kapstok, naar believen naar buiten en blaffen naar de maan in de boventuin.
Wat ook nog een beetje anders was, de magnetron, de vaatwasser, de trafo van het internetmodem en de wasmachine deden het niet. In augustus is er een plotselinge extra stoot electriciteit door de leidingen gestuurd als gevolg van een bliksem inslag in een EON kast hier in de buurt. Het dorp wist er van en had ons al ingelicht, iedereen had schade aan apparatuur en iedereen had ideeen over hoe het geld terug te krijgen.
Omdat we er van wisten hadden we de magnetron uit BP ingeladen, ideaal omdat we ook voor 2 dagen Thai hadden meegenomen. Zonder Thai kan een week bijna niet goed gaan. P had een andere trafo aangesloten en we hadden Internet want zonder Internet kan een week al helemaal geen succes worden. Na 4 dagen ging de wasmachine het gewoon uit zichzelf weer doen en de afwas deden we met de hand.

Alles valt in het niet en lijkt volkomen onbelangrijk naast de echte reden waarom we een verblijf op het platteland niet langer wilden uitstellen. Het gaat niet goed met onze vriend M. Om eerlijk te zijn, het gaat heel slecht. Jaren geleden was er een hele foute moedervlek en de chemo deed goed werk. Een tijdje geleden werd er wat nieuws gevonden, in de buikholte en dat lijkt M nu fataal te worden. Het is treurig. Een man, altijd buiten, handen nooit zonder gereedschap, sterk als een paard, nu als een klein hoopje mens op de bank, moeite met opstaan, niet omdat de benen het niet meer doen, maar omdat hij zo moe is, zo verschrikkelijk moe. Afgelopen donderdag was zijn verjaardag. Wat moet je iemand geven op zijn laatste verjaardag? Wat geef je iemand die best van snoepen hield en een glaasje koffielikeur maar nu niets meer binnen kan houden?
M en M zijn realistisch en houden niet van neuzelen. Dat is fijn want daar houd ik ook niet van. Dingen die iedereen weet hoeven niet te worden gezegd en als het moment daar is, is het vroeg genoeg. Wij hebben afscheid genomen alsof we elkaar snel weer zien en we wisten allemaal dat de kans daarop heel klein is.

Het was grijs in het dorp toen we wegreden. Alles was wel grijs eigenlijk in ons en om ons heen.
In BP aangekomen klaarde het wat op. Thuis wachtte ons een grote verrassing. De hulp die voor de eerste keer bij ons zou schoonmaken en zich ziek had gemeld was toch gekomen. Hoe blij kun je zijn met een schoon huis en met wat uren die opeens over zijn en voor wat anders gebruikt kunnen worden? 's Avonds besloten we onszelf te verwennen in mijn favoriet, met peszgő en oesters en nog meer lekkers, en gewoon weer wijn voor ons allebei omdat de tram en bus konden rijden.

Vandaag nog 1 dagje voordat er een drukke week begint, een extra drukke deze keer maar met een goed vooruitzicht op Sinterklaas aanstaande vrijdag. Misschien nog naar de antiekmarkt waar we de vorige keer een leuke prent kochten? Vrijwel zeker een sonkatál en een glas wijn bij Palack, samen met F en D die daar ook gewoon welkom zijn.

Omdat het zo lekker was, 2 x 6 deze keer

Steak tartare voor ons samen

Een big voor P, beetje onscherp....

en mosselen met veel knoflook voor mij

de prent van de antiekmarkt, toch wat platteland in de stad

Agendablock

Ik had het mij nog zo voorgenomen. Schrijven, meer schrijven, meer blogs. En vanmorgen kwam ik alweer tot de ontdekking dat het mij niet is gelukt. Het schrijven wel, genoeg woorden, zinnen en rapporten hebben het daglicht gezien maar niks om te delen op dit blog. Nog erger is dat ik in de agenda terug moet kijken wat er ook alweer allemaal was....

Een zogenaamd agendablock was het en de voornemens blijven hetzelfde, meer blogs over ons leven naast het werk op platteland en in de stad.
De vorige keer eindigde ik met onze plannen om naar een ouwe getrouwe te gaan en dat was als vanouds een feestje. Oesters om te beginnen, muziek uit de vleugel en de ambiance waar je niet op uitgekeken raakt. En omdat Déryné, want daarover praat ik, altijd open is, zat ik er gistermorgen heerlijk in mijn uppie koffie te drinken en te genieten van alles om mij heen dromend over de rest van het weekend.

Ik was ook nog jarig in de tussentijd maar vanwege het agendablock kwam het niet van vieren. Collegae over uit het Noorden en daarna zelf naar het Noorden voor 4 dagen. Ik kwam terug op zondagmorgen, vroege vlucht dus nog de hele middag voor de boeg om alsnog de verjaardag te vieren. Plannen genoeg in het hoofd maar ons grote geluk is dat in de stad alles kan en daarom regelden we prachtige verse pasta via de laptop en lagen we op de bank een film te kijken zonder bezoek, zonder feestgedruis maar wel gezellig met de ogen op half 7.

Vannacht is Zwarte Piet geweest, tenminste, wij denken dat hij zwart was. Zodra wij de datum weten van aankomst praten wij met F en D. Wij zetten schoenen, oud als we zijn en onze honden lenen onze sloffen. Niet elke dag, net als vroeger toen we kind waren, maar wel met regelmaat en zeker in het weekend. FD spelen het spel mee en laten Zwarte Piet rustig zijn gang gaan, een oogje dichtknijpend als hij via de schoorsteen in de badkamer binnenkomt en hondensnoepjes in de sloffen legt en een zakje truffels voor mij. Wij denken dat de Sint hier een Lidl fan is. Die Lidl timmert wel aan de weg, deze week kwam er een krantje binnen met alle LUXE spullen voor het eind van het jaar. En ik denk dat binnenkort de speculaasjes de schappen weer vullen.
Wij gaan dit jaar ook voor Sinterklaas, met vier vrienden inclusief loodjes trekken via een prachtig online systeem dat zelfs kan regelen dat je nooit jezelf of je eigen partner kunt trekken.

Gistermiddag waren we in Kelet café, een heel gezellig boekencafé dat het 1 jarig bestaan vierde. Omdat onze vriend T hier adviseur is en er dus ook was, werd het een kleine reunie samen met vrienden B en G.
En vandaag? Ik weet dat er niet ver van ons een antiek markt is.....en dat is zeer uitnodigend. En wandelen met FD, ergens een broodje, misschien zelfs een glas wijn? En vanavond zeer waarschijnlijk die heerlijke Thai die we gewoon kunnen bellen voor allerlei heerlijks dat dan ook meteen voor morgen is, als de agenda weer vol is met andere dingen.

Wat lekker, echte verwennerij

Déryné, blijft mijn favoriet

Zomaar onderweg een muurschildering

Koffie bij de open haard