Kleurrijke Herfst

De zee uit het vorige blog is een mooie herinnering evenals de zalige ziltigheden. De herfst is echt ingetreden en misschien is dat wel het seizoen dat het beste bij mij past. De prachtige kleuren van de natuur, de temperatuur die prima is, lekker een dunne trui aan maar nog geen jas en de regen die goed te verdragen is na al die zonneschijn.
Ook in de stad is het mooi, alle parken in rood en geel, nog steeds veel terrassen, met plaids en warmtelampen en de eerste hondenjasjes zijn alweer gespot.
Met vrienden B en G zijn we na het reces opnieuw gestart met het afvinken van onze wensenlijst. Met stip op 1 stond het HotPotten. Na wat onderzoek besloten we de tip van vriendin P te volgen omdat wij weten dat zij er verstand van heeft.
We stapten uit de tram en liepen de straat in, voor ons een grote groep Chinezen. Samen liepen we door de deur en stapten binnen in China. We waren de enige Niet Chinezen en dat bleef de hele avond zo. Groepen, families, aan grote ronde tafels en in aparte kamertjes, schalen met dampende gerechten. G had gelukkig gereserveerd en men wist waarvoor we kwamen. De kaart lag voor mij en ik keek op blz 1. Alleen Chinese tekens, ik bladerde verder, en verder, en aan het eind gekomen schoot ik in de lach. De kaart was gewoon alleen in het Chinees.
Onze redder in nood was Linda, dochter van de eigenaars en prima in het Chinees, Hongaars en Engels. Zij vertelde wat er allemaal in de Hotpot kon en wat lekker was.
We besloten voor een half half pan, half met hete bouillon half met gewone. Voor de volgende keer, tenminste als we weer met BG gaan, gaan we alleen voor de hete. En wat er allemaal inging, het was zalig, tofu, veel paksoi, garnalen, visballetjes, beef, kip en 2 soorten noedels.
Aan het eind van het diner wilde Linda ook wel even weten hoe wij hier terecht gekomen waren, als Westerlingen in deze Aziatische pleisterplaats. We komen terug, dat is zeker!
Na de Hotpot wilden we nog even nagenieten voor het laatste biertje en de koffie met Calvados, super gezellig bij Café Csiga, dat voor het ontbijt al goedgekeurd is door BG en nog op onze lijst staat om te proberen.

Op de Béla Bartok ut vlakbij ons zit een hartstikke leuke kinderboekenwinkel. Als ik er langs kom is het gelukkig vaak druk. Ik weet niet of het waar is, maar het lijkt mij dat H meer lezen dan NL, zowel de volwassenen als de kinderen. Als wij erlangs lopen kijken we altijd even naar de nieuwe etalage en naar de vrolijke aantrekkelijke boekjes. Vorige week zagen wij een bekende naam, Annie MG Schmidt. Een hele etalage vol met haar boeken in het Hongaars vertaald. Inmiddels heb ik begrepen dat er binnenkort een soort NL kinderboekenweekend is in de zaak en ik heb mij voorgenomen even te gaan kijken.
Één avondje waren we bij Palack voor de wijnproeverij en voor een echt damesavondje waren A en ik bij de Italiaan. Nooit heel erg laat want tenslotte is het door de week en is de volgende morgen heel dichtbij.

En nu is het weer weekend, een extra lange deze keer in verband met de 23e oktober en de Wintertijd die vannacht ingaat. We zijn in de Pastorie en buiten is het prachtig! De notenboom die inmiddels megagroot is en mooie gele bladeren heeft. Het tapijt rondom het huis en de zon die zalig scheen op het tuinbankje voor ons huis.
Heel veel buiten zijn we niet geweest, we waren druk aan de binnenkant.
Daarover later veel meer in het volgende blog, nu eerst even genieten van de laatste zonnestralen en de warme houtkachel en van FD die genieten van hun landgoedje.
En morgen weer naar de Grote Stad. Met de auto die vorige week een mijlpaal bereikte.

De H Jip en Janneke

Een nieuwe mijlpaal

Herfst in de Pastorie

Notenboom

Zalige Hotpot

Bergen vol paksoi

Uitwaaien, terrassen en nog meer uit de zee

tijdens de wandeling

bezoek van het buurhondje

zalig, met uitzicht op de haven

zoet en laat ontbijt

Wandelpad in Opatjia

De eerste lunch

stadhuis

Truffels uit Motovun

De zee is overal

Lievelingsplekje

Zee juwelen

en de calamari

We zijn net terug van vakantie. Zoals altijd aan zee was het geweldig! We waren er 2 weken. De eerste week waren we op het eiland Krk en de 2e week in Istrie.
De hondjes waren mee, de dagen begonnen daarom met een wandeling. En verder hebben we elke dag genoten van alles dat de zee biedt. De wind die stevig was door de haren, de terrassen met uitzicht op de vele haventjes en de zee en natuurlijk al het seafood.
We hebben het vaak gezegd, ook weer deze vakantie, hoe anders kan een buurland op 1 rijdagje afstand toch zijn. Hoe goed spreekt iedereen een vreemde taal, hoe hondvriendelijk is de omgeving. Hoe professioneel als het gaat om toerisme.
De natuur was al in herfst tinten, prachtig okergeel en rood. Het weer was wisselend maar aan zee is bijna alles wel goed, zelfs striemende regen,

De 2 weken leken lang op dag 1 en 2 maar vlogen voorbij en morgen zijn we dus alweer aan het werk. We genieten nog even na.

Zes jaar plezier

Vandaag vieren we weer een feestje.
Vandaag is het alweer 6 jaar geleden dat Daksi meer dood dan levend in de akker lag en wij hem opraapten om hem een waardig afscheid te geven.
Gelukkig liep het allemaal anders, Daksi bleek sterk als een leeuw en had genoeg zin in het leven om snel aan te sterken.
Zes jaar geleden en we kunnen slechts gissen naar zijn echte leeftijd.

Ontelbaar zijn de leuke momenten. Blind als een mol maar oren en neus die zich niet voor de gek laten houden en een willetje zoals je ze kent van teckels.
Daksi weet precies wat hij wil en zet zijn ideetjes om in daden. In theorie weten wij hoe opvoeding werkt maar voor onze honden maken wij graag een uitzondering!

Daksi illegaal op de stoel op de trui van de baas

zonnen in de pastorie tuin

Waaks!

Jammer dat er nog geen tuinkussen op ligt

moe en warmgespeeld

Op vakantie lekker in de koffer

Zondagen in de achtertuin

Het is zondag. Zondagen zijn altijd leuk hier. Soms doen we niks en genieten we van de tuin en de hondjes. Meestal doen we echter iets, niets groots en meeslepends, gewone gezellige dingen, alleen of met vrienden op kleine afstand.
In onze achtertuin is al genoeg te beleven. Het mooie park op de berg, het prachtige uitzicht. Naar beneden lopend genoeg plek om koffie te drinken, of wat anders en nog iets erbij als klap op de vuurpijl.

In de berg is een kerk. Heel lang geleden, als kind ben ik er in geweest en misschien wel omdat we er nu vlakbij wonen, was ik er steeds langs gelopen. Tot een paar zondagen geleden. Het was lekker rustig, geen busladingen toeristen en we liepen met FD via het park naar beneden. Om de beurt de kerk in en toen met FD naar ons stamterras Palack voor een glaasje wijn.

Een andere zondag. Genieten van het gezelschap van goede vrienden op een houtel tafel met een fles wijn van een jonge wijnmaker, op het plein tegenover de Basiliek.

Een zondagmorgen, heel erg vroeg, eigenlijk hoorde het nog bij de zaterdag. Na een etentje nog even nagenieten op een terras met uitzicht op de Donau tussen feestvierende locals.

Deze zondag begon met regen. Geen probleem, zelfs met regen zal deze zondag prima verlopen. Dit weekend is familie weekend met mijn moeder en zus en de hondjes. Opgepast en genoten van 5 honden, gewinkeld, veel op terrassen gezeten en via de on line bestellijn een voor ons nieuwe Hongaar uitgeprobeerd. Een Hortobagyi palacsinta die in de herhaling mag, een csirke paprikás waar we niet aan toekwamen omdat die palacsinta zo groot was.........en nog een tiramisu die we gewoon gratis als ájandék kregen.

Prettige zondag!

heel vroeg op zondag morgen

in de kerk een uitzicht naar buiten

zondagavond ritueel op tv, Tiere suchen ein Zuhause

ingang van de kerk

bij de Basiliek

De wolkbreuk en een late viering

we moeten er uit...

schuilen

nog langer schuilen

wachten op het vuurwerk

druk midden op de brug, uitzicht naar alle kanten

en alsnog verjaardagseten

Over het algemeen gaan we niet uit eten op een maandag. Deze maandag zouden we wel gaan voor P's verjaardag. De keus van die avond is altijd goed, Borbiroság, achter de grote markt.
We liepen er op ons gemakje naartoe, tenminste dat was het plan maar P zag de donkere lucht snel dichterbij komen en stelde een tram voor. Net over de Donau barstte het los, een bui die ik lang niet heb gezien, zo hevig en zo lang. Van de tramhalte renden we naar het portiek van de grote markt en gingen wachten. Eerst even wachten op G die met een andere tram kwam en van dat kleine stukje ook al kleddernat was. Het werd niet minder, het werd eerder erger.
De stemming was prima, heerlijk die regen en het zou toch zo wel ophouden?
Het hield niet op en na een uur wachten werd het een beetje ongemakkelijk. Het restaurant was al gebeld en de tafel werd vastgehouden. Vriend B wappte, op zijn kantoor regende het ook binnen dus hij werd daar terugverwacht. Later nog meer slecht nieuws, dak van kantoor vertoonde instortingsgevaar en het dineetje werd al minder zeker. Voor de laatste paar honderd meter konden we nog een taxi aanhouden met een dikke fooi.
In het restaurant sombere gezichten, de keuken was ook net getroffen door een overstroming, geen eten meer die avond. Buiten hielden lampen het voor gezien, lantaarns, verkeerslichten. Het restaurant was vriendelijk, we kregen wijn en een glaasje Palinka aangeboden en een plaid om warm te worden. We overlegden. G ging naar B om te helpen in het kantoor en wij pakten een tram terug naar Palack voor een glas wijn en een snack. En vroeg weer thuis. Gekke verjaardag maar wel ééntje die je bijblijft.
De dag erna, schade overal, restaurants die hun deuren moeten sluiten, hopelijk niet voor altijd. Gaten in de weg, wegafsluitingen, maar wel wat opgefrist, heerlijk.
De 20e waren we natuurlijk in de stad, eerst naar de food markt langs de Donau en 's avonds voor het vuurwerk. We stonden midden op de Elisabeth brug met goed uitzicht naar alle plekken waar het vuurwerk vandaan kwam. Prachtig was het, druk maar nooit vervelend.
En vrijdag gingen we terug naar Borbiroság, met z'n tweetjes deze keer, met BG gaan we ook snel terug om de verjaardag alsnog te vieren. Het was goed als altijd, lekkere wijn, lekker eten en uiterst vriendelijk en alweer kregen we een glaasje peszgő en een Palinka aangeboden om te vieren dat alles weer in orde was.
Eind van de week gaat de temperatuur weer omhoog, boven de 30, ik moet er nog niet aan denken.

Sziget, een ander feest

Al de jaren dat we in de grote stad wonen is er een Sziget festival geweest en elk jaar zouden we gaan. En om wat voor reden dan ook gingen we nooit.
Druk, duur, het weer of een andere smoes.
Dit jaar zou het er echt van komen. Met vrienden BG. Kaartjes waren on line besteld via een nieuwe app die nog 2000 HUF korting gaf ook. Het weer, tja, nog steeds om te stikken, maar vol goede moed liepen we het bootje op voor de heenreis.
We stapten in een totaal andere wereld. Alles dat we gehoord hadden klopte en het was nog meer dan dat, veel meer.
In de hoofdstraat dat ik even dat ik in Azie was, de etensluchtjes, de temperatuur, aantallen mensen, de geluiden en het stof.
Sziget is niet alleen voor muziek het is een totaalbeleving.
Winkeltjes, de politie en andere hulpdiensten, apotheken, een wasserette, oplaadpunten voor de mobiele, plekken om een henna tattoe te laten zetten, kappers. Mensen van alle leeftijden, maar toegegeven, wij hoorden bij de oldies. Op mijn werk werd er met een mengeling van ongeloof, verwondering en bewondering gekeken toen ik mijn plannen vertelde.
Onze NL neef zou er ook zijn maar binnen gekomen leek het ons al schier onmogelijk dat we elkaar zouden tegenkomen, temeer daar zijn mobiele niet geschikt bleek. We liepen rond, we keken en genoten. Sommige muziek leuk voor een minuutje, sommige voor wat langer.
Tentjes waar je maar kon kijken, veel mobiele wc's die al roken van verre. We waren het er over eens, heel erg leuk voor een dag, maar ook weer blij dat we 's avonds een eigen douche zouden hebben.
Het aantal NLers was groot, sowieso heb ik meer buitenlanders gehoord dan Hongaren en vanwege al de NLers was Snackworld er ook en voor de gelegenheid namen wij natuurlijk kroketten en B een friet mayo en ui.
's Avonds met het bootje weer langzaam terug naar de gewone wereld waar we nog 1 glas wijn dronken en met de taxi naar huis. Stof overal op en in, dankbaar voor schoon sanitair maar het was wel gewoon hartstikke leuk!

het koele bootje terug

overal mooie verlichting

het grote podium

De NLse snack

spreekt voor zich, 90.000 bezoekers op één dag....

deze hadden geluk in de schaduw

de wasserette

Dromen van storm

Op dit moment zitten we alweer in de 4e officiele hittegolf. Waarschuwingen over genoeg drinken, rustig aan doen, niet te veel in de zon zitten komen tot ons via de media. Op het werk worden aanpassingen gedaan om het leven zo draaglijk mogelijk te maken.
Eigenlijk wist ik het al wel, maar nu weet ik het echt zeker, ik ben een herfst en winter type. Ik ben aan het dagdromen over een herfststorm die de takken laat zwiepen en over grote regendruppels die tegen het raam spatten.
En de zomer dan met terrasjes? Die is prachtig en ik ben gek op terrasjes maar als het voor de zoveelste keer veel te warm is om een terrasje op te zoeken, als het binnen in het donker eigenlijk beter toeven is dan buiten, dan verlang ik naar een winter terras in broek en trui, samenhokkend onder één van de warmtelampen en zeggen dat het nog best kan zo buiten.

Een paar weekenden geleden waren we in het platteland. Ook om te stikken, maar ons huis met muren van een meter is een goed toevluchtsoord en 's avonds koelt het voldoende af om het smeltingsproces te stoppen.
Eigenlijk wist ik het al wel, maar nu weet ik het echt zeker, ik ben een stadsmens. Als ik de pastorie kon oppakken en in de Grote Stad zou kunnen neerzetten, dan zou ik het vandaag nog doen. De heerlijke kamers met hoge plafonds, de lange gang met zoveel muur om leuke dingen op te hangen, en vooral de ruimte, de ruimte voor onszelf en al onze boeken en andere spullen.

Het is nu eenmaal zo als het is. Platteland is voor als we tijd hebben en stad omdat we werken en het is goed zo, maar dromen over hoe het nog beter zou kunnen mag natuurlijk.
We waren even op bezoek bij M. Ze is nog verdrietig na het overlijden van M, maar zoals we haar kennen gaat ze voortvarend door met haar leven en wordt alles dat het leven wat makkelijker kan maken gewoon gedaan.
Hek op slot zodat niet iedereen meer naar binnen kan lopen voor een Palinka, voor wat Forinten of voor een praatje. Het bad eruit en een mooie douchecabine erin. De moestuin grotendeels om zeep geholpen en de kippen opgedoekt. Brood bij de broodbus. Er blijft nog genoeg werk over, koken en bakken voor de familie, het gras maaien met een zware maaier en het huis zo netjes houden als het altijd was.
M is in het zwart, zoals het hoort en zal dat voorlopig nog blijven. Gelukkig zijn er ook weer dingen om over te lachen en het lieve kleine hondje, ook een M, is een grote aanwinst. Officieel woont hij achter het hek, waar de kippen woonden en op de berg achter het huis, maar als wij komen is alles anders en zit M gewoon op schoot en loopt M gewoon de keuken in om alle geuren op te snuiven.

Onze honden hebben het ook geweldig op het platteland. In en uit lopen naar believen, blaffen naar alles dat beweegt, neuzen met buurhonden M en P en 's avonds rusten en dromen van alles dat op het pad kwam.

Wat een fijne bank

Wat een heerlijke stoel

Kleine lieve M van M, met cadeautjes van BAMI

Vorige week zaterdag hebben we genoten van wat de stad ons biedt. Allereerst een tamelijk nieuw restaurantje dat Boekenbar heet. Gezellig is het er natuurlijk meteen, met boekenkasten vol boeken en posters van bibliotheken. De mensen waren super vriendelijk, de wijn was zalig. Elke week wordt er een boek uitgekozen en volgens het thema van dit boek wordt er gekookt. Het menu en het boek vind je terug op de papieren placemat, echt een leuk concept. Het eten was niet bijzonder eerlijk gezegd, maar de gezelligheid en de vriendelijkheid maakten veel goed.

Het tentje zit op de Dob utca, midden in de Joodse wijk en dat betekent veel mogelijkheden om na het eten nog even door te genieten. Voor koffie eerst naar Kisüzem, waar ik voor het eerst was om de verjaardag van B te vieren een paar jaar geleden. Altijd een leuk plekje met brede vensterbanken buiten die een soort hangterrasje vormen. Leuk uitzicht op een zeer levendig stukje stad. Veel mensen met hondjes, Joodse jongen mannen in groepjes op weg naar de synagoge en bijbehorend gekleed, vrijgezellenfeestjes met gek uitgedoste jongens en meisjes, zowel HU als buitenlanders.

Een stukje verder in Kőleveskert, een heerlijke oase in de stad, mooie biertjes, super gezellig en relaxed sfeertje, oud en jong door elkaar, geanimeerd kletsend. Na een klein stukje lopen weer een groot terras bij Akwarium, iets minder ons sfeertje, maar toch ook prachtig gelegen en vriendelijk.
Het laatste glas dronken we bij 0,75, de grote broer van onze stamplaats Palack, nieuw geopend bij de Basiliek. Een prachtige plek met de lekkere wijnen voor een betaalbare prijs die we kennen van Palack aan de Buda zijde.
En met één telefoontje een taxi voor onze neus, hoe mooi kan het zijn.

Kőleves

0,75 voor lekkere wijn op een mooie plek

Afgelopen woensdag was het feest. Niet voor velen maar wel voor mij. Compleet onverwacht begon het te waaien, werd het donker en opeens barstte de bui los. Grote hagelstenen kletsten op onze tuintafel. De stad was in rep en roer. Trams stopten ermee, terrasjes hadden te kampen met modderoverlast maar ik vond het een welkome afwisseling en 's avonds op het terras van Palack was het heerlijk fris! Een kort genoegen voorafgaand aan de nieuwe hitte periode.

Dikke hagelstenen en zalig verfrissend

Wat we vandaag gaan doen? Ik weet het nog niet, ik vrees dat wij in en om het huis blijven en van schaduw naar binnen en weer naar schaduw lopen. Gisteravond waren BG hier om samen de hitte te trotseren en omdat voor eten naar de stad gaan te veel moeite was, kwam het eten gewoon naar ons, heerlijk Taj Mahal en daar eten we vandaag ook nog van. Voorlopig blijft het hitte alarm nog van kracht, in ieder geval de komende week.
Ik kan alleen dromen van storm.